Imaxe de cabeceira
Axenda cultural
Artigos nesta sección:

Cando a situación parecía escura, as letras dunha escritora enchíano todo de luz, para xerar un refacho de esperanza que na actualidade recibimos con ledicia.

Este 24 de febreiro celébrase o Día de Rosalía e, sendo conscientes da importancia desta autora no referente á nosa literatura e ao noso país, é obrigado recordala. Cando falamos da nosa choromiqueira padronesa, a maior parte da xente pensa nos ríos e nas fontes da súa terra natal, si, nese poema co cal, eu polo menos, comecei a descubrir a Rosalía. Pode ser que o “Adiós ríos, adiós fontes” sexa un dos seus textos máis coñecidos, pero o certo é que non só se adicou a expresar o amor pola súa terra, ou a expresar os seus sentimentos. Rosalía foi unha verdadeira activista, comprometida coa lingua, e coa súa condición. Si, porque nunha época na que ninguén escribía en galego, ela facíao. E nunha época na que imperaba a misoxinia, ela tamén defendeu ás do seu xénero. Por iso dicimos que se tratou dunha muller das de hoxe, das que loitan polos seus dereitos, convencidas de que toda loita é válida. Unha feminista das de hoxe, nunha época das de mañá. Porque o futuro do planeta avanza cara a desidia, cara unha nova era que ben poderá recordarnos a eses días nos que o noso idioma non contaba e nos que non todas as persoas eran iguais. Mais, como diciamos, aí estaba ela, esa muller incansable, que, mesmo ante a negra sombra que a asombraba, seguía loitando.

Resultado de imaxes para: carvalho caleroO Día das Letras Galegas é unha celebración instaurada pola Real Academia Galega dende o ano 1963. O fin desta actividade é homenaxear a todas esas persoas que ao longo da historia foron importantes na creación de obras literarias en galego e mesmo pola súa defensa da lingua. Rosalía de Castro foi a primeira autora á que se lle dedicou esta celebración. Porén, hai  autores que contan cun gran labor cultural pero que foron elixidos de forma posterior con respecto a outras figuras menores; un exemplo é o caso de Carvalho Calero. Por qué unha figura tan salientable  na loita pola cultura e a lingua galega non foi elixida para ser homenaxeada ata este ano?

Claudia Martínez e María Villanustre entrevistan a Luis Rei Núñez no acto de presentación en Rianxo do seu libro Rafael Dieste, o libre pensamento.

Curtametraxe de Adrián Chaves, que obtivo p 1º premio no Certame de vídeos organizado para o Samaín polo ENL do IES Félix Muriel.

O pasado venres, no auditorio de Rianxo, non só se representou unha obra de teatro. Representouse a vida, a vida dun ente. Un ente que todos temos presente cada día, un ente que nós precisamos para vivir, pero que tamén precisa da nosa axuda: a lingua galega.

Só dous actores e unha hora e media chegaron para resumirnos a súa vida, a súa historia, e como bos galegos que son Carlos Santiago e Pepe Penabade, sempre dende a retranca.

A representación levounos dende os celtas, pasando polas cantigas, ata a substitución nobiliaria dos reis católicos. E, finalmente, leváronnos á cidade da cultura na actualidade; onde, dende o humor, buscaron un uso para esa edificación, chegando á conclusión de que farían un restaurante, e que debido á súa falta de clientela chamarían a Chicote. A este cociñeiro explícanlle que o único prato que teñen é lingua, lingua que na fonte tería “complementos”, como pode ser o seseo e a gheada. Eu interpreteino como se o que realmente quixeran facer coa cidade da cultura fora un lugar onde se prestixie a lingua galega en todas as súas variantes e onde todos poidamos nutrirnos con ela.

En conclusión, unha obra moi entretida, perfecta para enriquecerse culturalmente á vez que botas unhas risas. Ademais, teño que destacar a boa actuación dos actores, manténdonos sempre cun sorriso na cara e sabendo como levar, só entre os dous, un texto tan rico e amplo. Con catro cousas e moita retranca, mantivéronnos cos ollos ben abertos case dúas horas. Así foi que ao rematar, acollémolos cun gran aplauso que parecía que nunca ía rematar, cun futuro incerto, como o da lingua da que eles tanto falaron en “Falar por falar”.

O venres día 22 de novembro representouse unha obra de teatro no auditorio de Rianxo. Titulábase “Falar por falar” e estaba protagonizada por Carlos Santiago e Pepe Penabade. Estes falaban sobre a historia da lingua galega e as súas anécdotas persoais.

Un era de Santiago de Compostela e outro do medio rural. Falaron de como o galego estaba mal visto na sociedade en xeral, no seu tempo, pero máis no ámbito do primeiro que no do segundo. Na escola, non podían falar galego e incluso lles pegaban se os oían. A situación cambiou ata o punto de que, antes falábano e non lles deixaban e agora que se pode, non se fala. Con todo, o pai dun pegoulle por contar un chiste en galego diante dos seus amigos. Tamén cantaron unha canción de rock en galego, coa que un deles abriu a súa mente e comezou a falar a nosa lingua.

59 Artigos |   | 1  | 2  | 3  | 4  | 5  | 6  | 7  | 8  | 
*
Nesta WEB utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor,
rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.