Imaxe de cabeceira
Actualidade nos medios

Enlaces interesantes a medios de comunicación

Artigos nesta sección:

20210414_170802O pasado 14 de abril tiven a sorte de asistir á entrega dos Premios Minerva. Alí fun testemuña dun non tan anómalo fenómeno socioesférico reflexo do noso clima social. Mentres que a sorpresa que encabezaba o acto, once gañadoras e un gañador era destacada por todos os asistentes, moi poucos atenderon a outra realidade paralela, que debería ser igual de impactante, unha supremacía masculina no escenario.

A representación feminina nas gañadoras era vista por todos como unha mostra de “feminismo”, de “igualdade” ou mesmo de “talento feminino”, cando non foi máis que unha casualidade. Na miña opinión, todo iso é absurdo, gañar un premio non é unha mostra de feminismo, ser muller e escribir, nos tempos que corren, non é un acto revolucionario. Mentres que un suceso que non foi casual pasou inadvertido. Os homes que entregaron os premios, o rapaz que deu o discurso e mesmo o que desinfectaba o micrófono, foron elixidos estratexicamente, e tiveron o valor de situar alí unicamente unha muller como pretexto de igualdade. Todo estaba planeado, os premios entregábanos de maior a menor rango, o prestixioso catedrático de historia entregaba o primeiro premio e a “mediocre” secretaria o 3º accésit. Mentres, o que sucedía por detrás de todo o acto, as encargadas de explicarnos o protocolo, de recibirnos, de contactarnos, de toda a montaxe audiovisual… eran mulleres.

Que di de nós o feito de atender a só unha desas dúas realidades? Será como iso de acostumarse aos malos olores que, pasado un tempo, non os percibimos?

Alumn@s do IES Félix Muriel entrevistaron o 20 de marzo ao presidente da Fundación Rosalía de Castro, Anxo Angueira, e ao alcalde de Rianxo, Adolfo Muíños, nun acto de irmanamento entre Padrón e Rianxo, coa plantación dunha figueira traída da casa de Rosalía para o pazo de Rianxiño.

Copia de IMG_9286.JPGRosalía de Castro é unha das figuras máis importantes da literatura galega e da historia de Galiza. Polo tanto, o pasado sábado 19 de marzo tivo lugar un acto coa intención de conmemorala no pazo de Rianxo. O acto consistía en plantar tres árbores: unha figueira e dúas camelias. A figueira é un anaco da que xa fora plantada con anterioridade na horta da escritora.

En xeral, foi un acto para simbolizar a unión de dous pobos, o padronés e o rianxeiro, a través da Fundación Rosalía de Castro e da propia autora. Como ben aclara o alcalde de Rianxo durante a entrevista, “este acto é unha forma de reivindicar a cultura que comparten este concello e Padrón e á figura de Rosalia como nai da nosa cultura, así como o pai é Castelao”.

-Que se conmemora no acto?

-Dúas cousas que eu entendo fundamentais para Rianxo, por un lado a irmandade de Rosalía como algo que une a toda Galiza e evidentemente a Rianxo. É un elemento fundamental nese coñecemento e ese agarimo global que temos pola figura de Rosalía, xa que ademais Rianxo ten un especial vínculo con Padrón nas festas da Pascua, da Guadalupe e de tránsito entre os dous concellos que nos fai especial. De aí que tamén, por Rosalía e con Rosalía nos vinculemos tamén dunha dobre maneira: tanto por ser ela quen é, e ademais por sermos pobos irmáns. Polo tanto é un agasallo, tamén un motivo máis de unión dos dous concellos.

Alumnado de toda Gali20210226_140943za prepárase para conmemorar a ‘semana da prensa’ na escola. Desde a Consellaría de Educación convidan os centros escolares a escoller un día da semana vindeira, entre o 8 e o 12 de marzo, para traballar nas aulas con xornais. ‘Nós Diario’ súmase a esta celebración co lanzamento do especial InFormarNos.

Para celebrar este 8 de marzo, un grupo de alumnos e alumnas de 1ºESO do IES Félix Muriel preparaou a versión de Sés do tema de El Diluvi E ti, só ti en linguaxe de signos.

Carvalho Caleiro foi un historiador da lingua, crítico literario, filólogo, lingüista e escritor Galego, participou na revista Nós ingresou no seminario de estudos galegos, colaborou na redacción do estatuto de autonomía e entrou no partido galeguista; naceu a comezos do século XX(1910) e morreu a finais(1990). Publicou toda clase de obras literarias en galego, desde poesía, pasando por teatro, narrativa e ensaio. 

 Loxicamente a unha persoa tan importante e influente na lingua galega habería que dedicarlle algún ano o día das letras galegas, xustamente foi este 2020, trinta anos despois da súa morte. A pregunta que moitos nos facemos, por que tan tarde, por que non antes, a que se debe este “desprezo”.

 Dende ai dez anos realizáronse comisións en Ferrolterra para que o Día das Letras Galegas fora dedicado a este autor. Pero agora, en 2020 foi escollido.

Se imos a unha aldea do País Vasco e a unha galega decatarémonos de que en ambas se fala o idioma propio de cada unha pero se imos ás cidades, no caso de Euskadi veremos unha escalada no seu uso. En Galiza iso non ocorre tan facilmente.

O éuscaro e o galego teñen o mesmo status oficial xa que son consideradas linguas cooficiais co castelán nos seus respectivos territorios. Pero as cifras do Goberno Vasco afirman que nos últimos vinte cinco anos o euskera gañou 223.000 falantes e continua día a día. Pola contra, o Instituto Galego de Estatística revela que se perderon máis dun 8% de galegofalantes en tan só cinco anos.

Isto é, moi probablemente, debido aos diferentes prexuízos establecidos, dende hai séculos en Galiza, sobre o galego que fan que deixe de usarse e non se transmita de xeración en xeración. Non ocorre así en Euskadi, alí a poboación en xeral ten unha conciencia lingüística positiva sobre o seu idioma e ben estruturada.

131 Artigos | 1  | 2  | 3  | 4  | 5  | 6  |   | 17  | 
*
Nesta WEB utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor,
rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.