Imaxe de cabeceira
Sabías que...

Traballos de investigación realizados polo alumnado e o profesorado, artigos sobre curiosidades, …

Artigos nesta sección:

tita_observatorio_5

En Galiza temos a fortuna de contar con persoas extraordinarias, das que marcaron unha época e un territorio. Antía Cal é unha delas.

Naceu na Habana no seo dunha familia orixinaria de Muras, a onde regresou con 9 anos. Foi unha das primeiras mulleres galegas que estudou na universidade, fundadora dun colexio onde aplicou métodos pedagóxicos innovadores, unha mestra e pedagoga pioneira da educación en igualdade: para os nenos e as nenas, para @s galegofalantes e para aqueles alumn@s de distintas clases sociais mediante un sistema de bolsas de estudos.

Por Adrián Romero e Isaac Iglesias

foto prensaCon motivo da celebración do Día Internacional para a Erradicación da Violencia Machista, o alumnado de 1ºde Bacharelato do IES Félix Muriel tratou de mostrar a súa disconformidade con esta lacra social mediante unha protesta pacífica a través da creación dun produto artístico que servise de homenaxe ás vítimas, a diferenza dos actos contra os que protesta.

Un dos participantes recordounos que “este non é un día para lembrar as vítimas, senón para loitar por que non as haxa”.

Non é o meu cumpreanos nin ningún outro día especial ;  tivemos o noso primeiro disgusto onte á noite e el dixo cusas crueis que en verdade me ofenderon .

Pero sei que está arrepentido e non as dixo en serio, porque el mandoume flores hoxe .

Non é noso aniversario nin ningún outro día especial ; onte á noite lanzoume contra a parede e comenzou a aforcarme . Semellaba un pesadelo,  pero dos pesadelos espertas e sabes que non é real ; levanteime esta mañá dolorida e con golpes en  todos os lados .

Pero eu sei que está arrepentido,  porque el mandoume flores hoxe .

Hoxe é un día moi  especial: É o día do meu funeral.  Onte á noite por fin consigiu matarme. Golpeoume ata morrer.

Se polo menos tivera o valor e a fortaleza de deixalo!….Se aceptase a axuda  profesional…!

Hoxe non recibiría flores!

Hai unhas semanas lin unha interesante entrevista a Arturo Dopico, conselleiro delegado de R,  que respondía á denuncia da CIG (Converxencia Internacionalista Galega) sobre a colocación das teleoperadoras de R en Portugal en lugar de en Galicia. A partir deste feito, os entrevistadores aproveitaron para preguntar sobre a relación da empresa coa lingua galega, aspecto […]

dunas de corrubedoO son das olas que rompen, os risos e carreiras das xoguetonas lontras, os cormoráns,  os sapos de esporas,  o olor a mar…  todo iso pódese experimentar no Parque Natural das Dunas de Corrubedo.  Este espazo natural en terras galegas conta cunha gran duna móbil, praias e dúas lagoas, unha de auga doce chamada a lagoa de Vixán e outra de auga salgada, a lagoa de Carregal.

(por Sergio Otero)

Ésta é unha pregunta que moitos galegos se fan, e que case ninguén é capaz de responder, posto que as dúas son empregadas, aceptando así que os dous termos son igualmente correctos dentro da lingua galega. Por outra parte, por qué aparecerondous termos e non se usa só Galicia ouGaliza? Poisdespois de investigar en varias páxinas con información sobre o tema, cheguei a unha conclusión que creo que da resposta a estas cuestións.
Como moita xentepensa, “Galiza”soa moito máis galego e, de feito para min é un termo que se asemella máis a nosa lingua. “Galiza” e “Galicia” proveñen da evolución da palabra “Gallaecia”, posta polos romanos fai máis de dous mil anos, e que significaba “Terra dos Galaicos”. Co paso dese tempo, a palabra foi variando adaptándose á lingua da xente, un exemplo moi claro é a evolución da cidade “Caesar Augusta” que acabou chamándose “Zaragoza” (Zara-Goza) entre outros moitos casos.
Como xa se sabe, “Gallaecia” non pasou a denominarse “Galicia” e “Galiza” nun paso, senón que tivo moitas formas distintas como foron“Gallecia”, “Gallicia”, e un dato que me chamou a atención foi a desaparición da dobre l, pasando a “Galicia” e, finalmente, “Galiza”. E por qué “Galiza”?, pois porque coma o francés, o galego tende a evolucionar suprimindo o “i” final das palabras que proveñen do latín, ao contrario do español ou o italiano.

(por Aldara Muíños)

Logo de ver varios documentais e unha presentación sobre o reino de Galiza chegamos a preguntarnos se existiu de verdade este reino e de ser así, porque non aparece na historia española.

Para min é obvio que o Reino de Galiza existiu porque conservamos numerosos testemuñas históricas da autonomía e importancia do Reino de Galiza na Idade Media e tamén o prestixio da literatura en lingua galega en toda Europa fai ver que existiu de verdade durante a Idade Media.

A primeira proba que conservamos da existencia deste reino é do 411, ano no que se creou o Reino suevo de Galiza (do que formaba parte tamén León) sendo así o primeiro Reino cristián da Península Ibérica. Despois este reino pasaría a formar parte da monarquía visigoda pero non perdería a súa autonomía.
Destas datas conservamos un mapamundi do ano 946 onde se pode observar o nome de Gallaecia nunha das esquinas do mapa e separado o nome de España, indicando así que eran reinos separados e independentes. O mesmo atopamos noutro mapamundi (do Beato do Burgo de Osma) datado no ano 1086, co nome de Gallaecia ocupando todo noroeste da Península. Moitos mapas estranxeiros desta época inclúen o Reino de Galiza, porque fóra non se dubida da súa existencia.
Outra proba que temos da existencia do Reino de Galiza atopámola a comezos do século IX, cando o mesmo se enfronta a Navarra pola conquista dos territorios de Castela, o que verifica que Galiza foi un reino independente de Castela antes de que fose conquistado.

A parte das fontes históricas conservamos textos que poñen de manifesto a importancia do galego na Idade Media, sendo á vez lingua dos reis e lingua do pobo, xa que era unha lingua normalizada en todos os ámbitos que lle corresponden a unha lingua propia. Un exemplo disto pode ser como Afonso VI, rei de Galiza e León chora a morte do seu fillo en galego, a súa lingua. Tamén na literatura encontramos probas do gran prestixio co que contaba o galego, as cantigas trobadorescas de amor, de amigo, de escarnio, escribíanse en galego e era a lingua usada para estas composicións tamén fora do Reino de Galiza.

Por Xesús Costa Rodil
DSC_0125Galiza, na Guerra Civil, logo duns días de certa resistencia (Ferrol. A Coruña, Vigo e
outros pequenos focos como o Barbanza-Noia-Muros) fronte aos militares golpistas
apoiados por civís que se rebelaron contra o goberno lexítimo da II República, ficou
totalmente dominada polos sublevados. E cando os franquistas van derrotando aos leais
á República na fronte norte(Euskadi, Santander, Asturias) milleiros de combatentes
republicanos que loitaron pola xustiza, pola liberdade, polos dereitos sociais,
convértense en prisioneiros da guerra.
274 Artigos |   | 1  |   | 6  | 7  | 8  | 9  | 10  | 11  | 12  | 13  | 14  | 15  | 16  |   | 35  | 
*
Nesta WEB utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor,
rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.