Imaxe de cabeceira
Nós, normalizando

Sección dedicada a mostrar dinámicas normalizadoras propias, do noso ENDL, pero tamén a dar conta de persoeiros, entidades, organizacións… que se moven no mesmo campo ca nós, o da normalización das linguas minorizadas. Aproveitamos tamén este espazo para presentar información sobre distintas linguas minorizadas no mundo.

Artigos nesta sección:

Medias verdades, mentiras enteiras, distorsión da realidade… É o que empregan un grupo de xente que – baixo unha denominación tan ben soante coma “Galicia bilingüe”- quere enterrar o galego. Si, como o oídes, ímoslle chamar ás cousas polo seu nome. Podedes non estar de acordo coa nosa postura, pero cando menos teredes que estar ben informados e entender ben o significado do bilingüismo que se anda a defender por aí.

Que pretenden os que baixo “bilingüismo” defenden que “cadaquén fale o idioma que queira e eduque ós fillos na lingua que desexe”? Significa, ademais dunha falta de respecto pola lingua propia da comunidade e mais dos seus falantes, o seguinte:

Ide reflexionando sobre isto, informádevos ben do que realmente pretende a xente que promulga o bilingüismo, e mais do que queremos os que buscamos a NORMALIZACIÓN -que non imposición- do galego.

Seguimos no próximo número, que isto non remata aquí!

Ocupa a banda oriental da illa de Timor e tamén ten fronteira marítima con Australia, no mar de Timor, ó sur. A súa capital é Dili.

Ademais do portugués ten tamén como lingua oficial o: tétum.

Os portugueses foron os primeiros europeos en chegar á área, en 1512, na procura de madeira de sándalo xa que abundaba nesta illa. Coa chegada ao trono de Portugal de Felipe II  Rei de España, os españois exerceron o dominio sobre a illa durante uns 60 anos usándoa de posición estratéxica contra os intereses coloniais das Provincias Unidas (actual Holanda).Durante catro séculos, os portugueses utilizaron o territorio para fins case exclusivamente comerciais.

Non foi até a década de 1960 cando a capital Dili dispuxo de luz eléctrica e ata a década seguinte cando dispuxo de auga potable, sumidoiros, escolas e hospitais. O resto do país, sobre todo nas áreas rurais, continuaba atrasado.

Despois da “ Revolución dos Cravos” en Portugal, a illa decidiu independizarse da metrópole en agosto de 1975, pasado o poder a mans do FRETILIN (Fronte Revolucionaria de Timor Leste   Independente), que proclaman a república o 29 de novembro do mesmo ano. Pero esta independencia durou pouco. O xeneral Suharto, gobernante de Indonesia, mandou tropas do exército a invadir a illa. O 7 de decembro, os militares indonesios desembarcan en Dili, ocupando todo Timor, a pesar do repudio da Asemblea Xeral da ONU. O 20 de maio de 2002 conseguiron a restauración da Independencia.

O seu clima é ecuatorial, con dúas estacións anuais. Pódense considerar tres zonas climáticas: a do norte, menos chuviosa; a central -con moitas precipitacións- e a do sur, que é a máis chuviosa e a que ten máis vento.

Podemos pasear a pé, a partir das ruínas dunha antiga pousada en Hatubuilixo.

Podemos observar ata 25 aves distintas no distrito de Lautein, tamén podemos ver con facilidade golfiños e baleas.

  

As cores da bandeira significan:

   Amarelo: os restos do colonialismo.

   Negro: o obscurantismo que é preciso vencer.

   Branco: a paz.

   Vermello: loita pola liberdade nacional.

Como membros da Coordinadora de ENDL do Barbanza imos participar, por segundo ano consecutivo, na edición do Correlingua 2009, que este ano se vai desenvolver na Pobra.

Nós non temos no noso IES ningunha sección bilingüe, pero fixádevos que noticia máis interesante!

O Correlingua, carreira a favor da lingua galega, corre a cargo da Asociación Socio Pedagóxica Galega a CIG-Ensino, a Mesa pola Normalización Lingüística, xunto cos concellos de Vigo, Lugo, Ourense, Pontevedra, A Coruña e Santiago. Ademais conta coa colaboración de diferentes organismos do goberno galego e outros concellos de Galiza.

           O pasado venres, 13 de febreiro, os alumnos de 1º da ESO do IES Félix Muriel, asistiron a un obradoiro de regueifas na aula de música.

Kiko Da Silva (Vigo, 1979) é licenciado en Belas Artes pola especialidade de pintura. Dedícase á realización de bandas deseñadas, á ilustración de libros infantís e desde 2007 a dirixir a revista de humor A retranca.

Os Equipos de normalización e dinamización lingüística de tres centros de ensino do concello de Rianxo preparámoslle unha “xira” a Kiko da Silva o pasado martes 17 de febreiro. Comezou no noso IES, logo foi a Taragoña ó CEIP “Brea Segade”, veu ó Castelao e aínda volveu á tarde a Taragoña. Grazas Kiko polo esforzo!

446 Artigos |   | 1  |   | 49  | 50  | 51  | 52  | 53  | 54  | 55  | 56  | 
*
Nesta WEB utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor,
rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.