Imaxe de cabeceira
Nós, normalizando

Sección dedicada a mostrar dinámicas normalizadoras propias, do noso ENDL, pero tamén a dar conta de persoeiros, entidades, organizacións… que se moven no mesmo campo ca nós, o da normalización das linguas minorizadas. Aproveitamos tamén este espazo para presentar información sobre distintas linguas minorizadas no mundo.

Artigos nesta sección:

O Faro de Vigo anunciou que o alumnado do IES Otero Pedrayo asume o reto de vivir 21 días falando durante todo o día só coa lingua propia de Galiza.

Os alumnos e profesores do IES Otero Pedrayo, iniciaron o 15 de xaneiro tres semanas falando só galego. A iniciativa produciuse no IES da Pobra do Caramiñal, hai seis anos e foi apoiada pola Secretaría Xeral de Política Lingüística.

Falar galego durante 21 días as 24 horas vai ser un avance si ou si. A vicedirectora do instituto afirma que se decidiu facer iso porque  a lingua neste momento necesita promoción e tamén reflexión. Está claro que non todos os alumnos se van a olvidar do castelán e van falar galego o resto das súas vidas, pero vai axudar a que moitos perdan o medo a empregalo e moitos outros non sintan vergoña de empregar en todos os ámbitos a lingua que empregan na casa.

Dende os últimos anos está aparecendo un prexuízo asociado á lingua galega: o galego como un idioma imposto. Trátase dun prexuízo moi recente, pois, o abandono absoluto por parte dos poderes e a dificultade para o seu uso durante unha gran etapa da historia desta lingua farían imposible a existencia deste prexuízo. Foi nos últimos anos, cando se tomaron as medidas de protección do galego, cando certos grupos comezaron a divulgar esta falacia.

Deste xeito , o 1 de abril de 2019, a Mesa pola Normalización Lingüística, entidade independente constituída en 1986 e que conta con 5000 socios e que ten como obxectivo a normalidade plena da lingua galega, sacou unha campaña de denuncia contra a “imposición do galego”. Nesta campaña deixan ver que o galego, claramente ,non é unha lingua imposta na nosa comunidade senón unha lingua minorizada tanto nos ámbitos administrativos, como nos medios de comunicación, así como, no ensino. A través destes cartaces que están sendo repartidos polas diferentes localidades de Galicia e divulgados polas redes sociais, a Mesa quere dar a ver que este é un prexuízo totalmente falso.

Para comezar, en canto aos medios de comunicación, un galego non pode ler un xornal diario impreso integramente en galego xa que as cifras descenden ata o 0 % . No caso da televisión, só o 4% das canles son en galego contra o 96% que hai en lingua castelá. No ámbito da administración as cifras non son moito mellores. O número de pólizas en galego é o 1%, así como, as sentenzas en galego só son o 5% fronte o 95% restante en castelán. Por outro lado, o ensino infantil en galego nas cidades é do 8% , e estes nenos só poden gozar do 0,6 % dos seus xoguetes na lingua de Galicia. Desta forma, as cifras de nenos de entre 4 e 15 anos que non saben falar a lingua da súa comunidade ascende ao 22,7%.

Así vemos que esa imposición da que falan certos sectores é falsa. A Lei de Normalización Lingüística ou o Plan Xeral de Normalización da lingua galega o único que buscan é a paridade no uso e nas competencias de ambas dúas linguas. Nos distintos ámbitos da sociedade é unha evidencia que, se hai unha lingua que se lle impón ao cidadán (nos xogos, sentenzas, pólizas, cinema …) esa é o castelán.

Normativizar unha lingua faise necesario nun proceso de normalización. Consiste na elaboración dunha variedade estándar conformada por distintas formas das variedades faladas dunha lingua. Este proceso ten como principais funcións darlle un maior prestixio ou mesmo fortalecer a conciencia de que verdadeiramente se está a falar dun idioma.

O galego pasou por unha serie de etapas previas á estandarización oficial; o dialectalismo, consistente do uso literario de dialectalismos característicos da zona de cada autor; o interdialectalismo, baseado na mestura arbitraria do uso de  dialectalismos e o supradialectalismo, que busca un galego culto e depurado. Por outra banda, Henrique Monteagudo, expón outra distinción de etapas: o galego popularizante, baseado na lingua oral, o enxebrizante, predominio do diferencialismo, o protoestándar, predominio purista e por último o estándar.

Vivimos nun multiperspectivismo tan extenso que a idea dunha única verdade representa a máis vaidosa ignorancia. Obviamente, isto é aplicable tanto a ideas etéreas coma ao tanxible mundo científico pois, incluso a ciencia está en constante renovación e perfeccionamento, sempre hai un chisco máis onde afondar, uns matices que perfeccionar ou enormes erros que corrixir tras de centos de anos cometéndoos. Todas as realidades teñen multitude de enfoques e, de igual maneira, a lingua tamén ofrece multitude de perspectivas.

Os enfoques que ofrece a lingua, poderían estudarse dende multitude de puntos de vista. Persoalmente, eu analizarei o multiperspectivismo lingüístico dende a realidade da súa sociedade. Cada lingua nace nun territorio cun contexto histórico concreto o cal, evidentemente, condicionará a nacente lingua en todos os seus aspectos. Deste xeito, comparar dúas linguas cuxo marco histórico difire notablemente é un enorme erro.

As persoas que non queren ver como son as cousas pensan que o galego é unha lingua normalizada, é dicir, que funciona con normalidade en todos os ámbitos; pero a realidade non é esta. A normalización dunha lingua significa a recuperación do seu status de lingua normal, ou sexa, conseguir que o seu uso oral e escrito sexa natural e espontáneo en calquera das situacións que se poden producir na vida pública e privada dos habitantes dun país. En 1983, a Xunta de Galicia promulgou a Lei de Normalización Lingüística, co fin de favorecer a normalización e garantir a igualdade co castelán na administración, no ensino, na prensa, etc

A Mesa pola Normalización Lingüística publicou O tempo meteorolóxico, un libro didáctico para a educación infantil, ilustrado por Miguel Robledo.

Esta proposta é unha nova forma para que non caian no baúl dos recordos palabras como “saraiba” ou “treboada” xa que non adoita formar parte do vocabulario dos máis cativos, ademais disto, aportalles unha cultura xeral dende nenos, que nunca está de máis.  Con isto conséguense varias cousas: fomentar o uso da lingüa galega empezando dende os máis  pequerrechos e animalos a querer saber máis, é dicir, motivalos a estudar e a ser curiosos.

Esta entidade proporciona materiais en galego para cativos de entre 0 a 6 anos ca finalidade de potenciar o uso de vocabulario na nosa lingua nesta etapa. Con proxectos coma estes, o galego seguirá vivo na nosa sociedade e non caerá no olvido.

Resulta que unha compañeira máis eu, estamos a facer un traballo de estatística sobre este  tema, a lingua, e resulta abraiante.

Un estudo realizado pola RAG advirte que o galego diminúe a gran velocidade na urbe, sobre todo en Vigo e A Coruña mentres que na zona rural mantense cunha pequena diminución de falantes e a súa vez, estas zonas perden poboación a unha velocidade vertixinosa. Pese a isto, a porcentaxe de galego-falantes é maior que os do éuscaro e o catalán.

Arredor do galego hai unha serie de prexuízos lingüísticos que dificultan o fomento do idioma e provocan o descenso de galego-falantes. Estes prexuízos están vixentes na mocidade, onde o feito de aparentar pesa máis que a propia identidade. Mentiríamos se dixeramos que nunca escoitamos a alguén dicir que o galego é unha lingua de pobres, de incultos, de ignorantes ou mesmo unha lingua bruta e de vellos. Todo isto incita á fala do castelán, creándose unha falsa crenza de que falando esta lingua, calquera pode chegar a ser alguén na vida, mentres que falando o galego non.

O noso idioma sofre certos riscos, mais isto está nas mans de todos nós cambialo e loitar pola identidade do pobo galego para que non se perda.

444 Artigos | 1  | 2  | 3  | 4  | 5  | 6  |   | 56  | 
*
Nesta WEB utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor,
rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.