Imaxe de cabeceira
Todos os artigos de 'Redacción'.

Existe dende sempre un grande debate arredor da toponimia galega. Deben os españois dicir os topónimos galegos na súa forma natural (o galego) ou poden “castelanizalos”?

A Real Academia Española reabriu este debate hai uns días, cando respondeu a unha muller que lle preguntaba cal das dúas formas era correcta en castelán: “voy a A Coruña” ou “voy a Coruña”. A RAE afirmou que a forma correcta dun castelanfalante sería dicir “La Coruña”, o que desatou moitas críticas por parte de galegofalantes aos que non lles gusta ver como cambian os seus topónimos e os converten ao castelán.

A ideoloxía dos membros da RAE pode percibirse dende lonxe; tanto en actos coma este como no seu empeño en que a forma correcta de designar a homes e mulleres en conxunto é a masculina, mostran a súa ideoloxía conservadora. Polo tanto ninguén se estrañou ao ver que defendían a castelanización de topónimos galegos.

E iso, a pesar do que recolle o marco legal actual. Pois a Lei 3/1983, do 15 de xuño, de normalización lingüística , emanada do Estatuto de Autonomía, a súa vez emanado da Constitución española, establece no seu artigo 10:

  • Os topónimos terán como única forma oficial a galega
  • Corresponde á Xunta de Galicia a determinación dos nomes oficiais dos municipios, dos territorios, dos núcleos de poboación, das vías de comunicación interurbanas e dos topónimos de Galicia. O nome das vías urbanas será determinado polo Concello correspondente
  • Estas denominacións son as legais a todos os efectos e a rotulación terá que concordar con elas. A Xunta de Galicia reglamentará a normalización da rotulación pública respectando en todos os casos as normas internacionais que subscriba o Estado

Nos últimos anos, o avance xerado en diversos ámbitos da nosa vida cotiá, máis elemental, foi de gran importancia. Moitos maiores din que moitas veces , é mellor abandonar os teus ideais e aceptar os da maioría resignado coa finalidade de evitar problemas. Lamentablemente, a falta de exemplos en determinadas situacións perxudicaríanos moito como persoas e sociedade.

 En primeiro lugar, debemos pararnos a reflexionar que é un exemplo.Este termo pode ter diversos significados.Podemos referirnos a unha persoa á que consideramos como referente por determinados feitos que realizou a favor dun determinado colectivo ou movemento .Do mesmo xeito , este non é o significado máis común que realizamos deste termo, pois adoitamos empregalo como unha manifestación concreta e específica sobre unha área do saber que é do noso interese. Polo tanto, ter unha abundancia destes é necesario , pois os acontecementos que ocorren día tras día a nivel mundial básanse en feitos concretos, non en conceptos abstractos.

Despois dunha intensa loita durante anos, o Día das Letras Galegas será dedicado a Carvalho Calero

Como ben sabemos, este ano 2020 é o de Carvalho Calero, autor fundamental na literatura do noso idioma ao que se lle adicará o Día das Letras Galegas. Así pois, nado en Ferrol no 1910, foi un filólogo e escritor licenciado en Dereito e Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela. Converteuse polo tanto nun dos primeiros licenciados nesa rama, ocupando tamén a cátedra de Lingua Galega e Literatura, creada recentemente naquela época.

 Trátase dun autor moi prolífico, escribindo numerosas obras en galego e tornándose unha figura clave no ámbito galeguista e de recuperación do prestixio do noso idioma. Foi polo tanto a súa labor tan comprometida, que tivo presenza nun gran número de proxectos destinados á recuperación do prestixio do galego. Así pois, destaca a súa colaboración na revista Nós, a súa militancia no Partido Galeguista, no cal ingresou no 1927 ou a participación na redacción do Estatuto de Autonomía. Máis tarde no 1958, entraría na Real Academia Galega e publicou obras como Historia da literatura galega contemporánea, ou Vieiros.

Os exemplos son fundamentais no noso día a día. En canto a nosa lingua, cómpre ter exemplos, persoas que a usan, que a normalizan e que demostran que pode ser utilizada en todos os ámbitos.

Dende sempre os seres humanos buscamos exemplo en outras persoas. Cando somos pequenas buscamos ser como as personaxes de películas ou famosas ás que admiramos. Pero non só o fan os rapaces e rapazas, sucede en todos os ámbitos, por exemplo, no caso do colectivo LGBT, agradecen que persoas famosas lle dean visibilidade á súa causa, como é o caso de Billy Porter. Se unha persoa que lles gusta aos rapaces e rapazas é feminista, pode abrirlle a mente. O mesmo pasa co galego, necesítanse persoas que o usen e o normalicen.

O 8 de marzo celébrase todos os anos o Día Internacional da Muller. Isto é así porque, nese mesmo día, hai máis de cen anos, moitas mulleres foron asasinadas mentres loitaban polos seus dereitos. Con todo, hai determinadas mulleres que loitan por un feminismo “dunhas poucas”.

O feminismo é o movemento que pretende conseguir os mesmos dereitos que teñen os homes, para as mulleres. Isto é, non o contrario de machismo, senón unha forma de buscar a igualdade. Polo contrario, o feminismo burgués, buscaba os dereitos desas mulleres con cartos, as que podían estudar, pagar un aborto, etc. Quen pensa nesas mulleres máis pobres? Non merecen os mesmos dereitos que as ricas?

Nos últimos anos, as dúbidas sobre que tendencia normativizadora se debería empregar no galego foron en aumento. Son moitos os que defenden a norma oficialista, mais o número de persoas que apoian a corrente lusista tamén é abundante. O desacordo segue estando presente, polo tanto considero que unha normativa de mínimos ou unha coexistencia oficial entre ambas podería ser unha boa solución a este dilema.

 En primeiro lugar, debemos ter totalmente claros cales son os conceptos de reintegracionismo e oficialismo. A tendencia oficialista defende que o galego é unha lingua totalmente diferenciada do portugués , mentres que a corrente lusista defende a aproximación ao portugués ortograficamente falando, porque defende que galego e portugués pertencen ao mesmo sistema lingüístico. Este feito é o que distancia a moitos galegofalantes da tendencia lusista e polo tanto, á presenza do reintegracionismo a pesar de ser abundante, non ten a mesma cantidade de apoios que o oficialismo propiamente dito.

O Sábado 29 de Febreiro desenvolveuse no auditorio de Rianxo o IV Certame audiovisual de curtas “Alberto Romero”. Leváronse a cabo entregas de premios, actuacións musicais, e proxeccións das curtas premiadas.

Este certame naceu como unha iniciativa da ANPA dun instituto de Ribeira no ano 2016, para homenaxear ao traballo e dedicación social de Alberto Romero. Nel participaron asociacións e os institutos de Ribeira, Pobra, Boiro, e Rianxo.

O Sábado día 22 de febreiro celebrouse unha sesión de contacontos, chamada “A mina contamina”, na Biblioteca Municipal de Rianxo. Consistía en informar ao público sobre os graves problemas ambientais e sociais que as minas están causando en Galiza.

Numerosos ecoloxistas e traballadores afectados pola contaminación das minas, están loitando contra empresas de moito poder apoiadas polos gobernos. Estas empresas estranxeiras, que sacaron os minerais do fondo das nosas terras, deberían de restaurar ese desastre que causaron e levar a cabo un labor para eliminar a contaminación das augas antes de que estas foran cara ao mar pasando polos ríos. Estamos a falar dun problema que non só afecta ás terras, senón tamén aos animais e ás persoas.

Mentres isto está acontecendo os gobernos desenténdense, xa que se lles debería de esixir ás empresas mineiras que cumpran coas súas obrigas. Ademais o goberno despreocúpase de que as leis que protexen a natureza e a vida dos humanos se cumpran.  A única solución deste problema é informar á xente da verdade, a través de charlas, contacontos, manifestacións, presentacións, entre outras actividades.

402 Artigos |   | 1  | 2  | 3  | 4  | 5  | 6  | 7  | 8  |   | 51  | 
*
Nesta WEB utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor,
rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.