O pasado Novembro, mes da ciencia, realizouse en Madrid un programa de Cooperación Territorial organizado polo Ministerio de Educación coa colaboración das Comunidades Autónomas nas que grupos de alumnos de bacharelato ou formación profesional de materias científicas se acercaron a coñecer unha rexión diferente da súa dende o punto de vista da ciencia. Nel participaron rapaces e rapazas do noso (...)

Se queredes adicar parte do voso tempo libre á lectura, dende a biblioteca recomendámosvos os seguintes libros, novelas, bandas deseñadas. Ademais vos propoñemos unha película. Abre a porta da biblioteca se queres coñecer as nosas recomendacións de lectura para o mes de xaneiro 2013

Falaréivos de min anque me doan as escuras raíces dos meus soños. Celso Emilio me chaman pero eu teño outros nomes máis irtos apuntados nun rexistro de ventos polifónicos cun fondo musical de frauta triste. Meus nomes sin palabras. Mainamente, de par en par abertas sempre as portas, espallándome vou polos camiños co corazón aceso en cen abrentes, nas maus a luz, nos ollos margaridas, e unha (...)

No CPI de Cuntis déronlle moito ritmo No IES de Caldas personalizárono:

Esta terra, ¿de quén é? Canto dende eiquí se ve e outro tanto que se esconde é do meu señor o conde. O mar é seu, súa é a terra i o vento. No mar ten barcos, na terra, ríos hidroeléctricos. Mais o aire non lle produz dividendos porque a xente, tan falta de principios; respira o seu alento coma si o aire fosse un ben de todos, algo así coma un aire mostrenco. Non hai concencia. O pobo xa (...)

¿De que lugar iñoto vén o vento e ónde se vai o vento cando marcha? ¿Quen lle ensinou ao vento xeografía? O neno preguntaba. ¿Dorme o vento no mar ou nas estrelas? ¿Dorme no val ou dorme na montaña? ¿Dorme no colo verde dos piñeiros? O neno preguntaba. ¿Sabe que hai Dios o vento? O neno preguntaba. Ise vento que xoga cos meus rizos ¿será o anxo da garda? ¿Será o vento a voz dos que están (...)

Agora tomo o sol. Pero até agora traballéi cincoenta anos sin sosego. Comín o pan suando día a día nun labourar arreo. Gastéi o tempo co xornal dos sábados, pasóu a primavera, veu o inverno. Dinlle ao patrón a frol do meu esforzo i a miña mocedade. Nada teño. O patrón está rico á miña conta, eu, á súa, estóu vello. Ben pensado, o patrón todo mo debe. Eu non lle debo nin xiquera iste sol que agora (...)

Se anteriormente falabamos do décimo aniversario da morte dun icono masculino (Gregory Peck), agora tócalle a un mito feminino.

No día en que cumpriría 101 anos, agasallámolo cun breve audiovisual coas imaxes do concurso recitado que realizamos no mes de decembro.

Hoxe cúmprense 101 anos do nacemento do autor ao que estivemos homenaxeando todo o pasado trimestre. Deixamos, como non, un poema.